Sinds september heb ik, zoals zo velen, de naaimicrobe te pakken. Na veel gestuntel en probeersels thuis en enkele lessen, begint het werk en meer en meer te lijken op hetgeen het zou moeten lijken.
Al die naaisels zijn ook ideaal als babygeschenkjes. Ja, ook hier passeerden luierzakjes, knisperdoekjes, babykleedjes, kussentjes...onder het machine.
Een stap verder is kleding. Gelukkig ben ik snel tevree en draag ik het liefst simpele rokjes.
Een eerste model werd gemaakt met begeleiding en het boek "Allemaal rokjes". Ik koos voor een mooi stofje van petit pan en stak er al meteen een blinde rits in. (Misschien toch iets te hoog gegrepen voor de eerste keer, vermits de "blinde" rits niet zo blind is, maar ça va.)
Daarna waagde ik me aan tricot. Overal staat dat dit toch vrij moeilijk is. Moeilijk? Met de gewone naald trok het misschien wat en was de afwerking nog niet zo geweldig (zie rozenrokje). Maar na de aanschaf van een tweelingnaald, was ook dit probleem van de baan. Het resultaat is misschien nog niet perfect, maar het rokje zit alvast super.
Op naar meer van dat...
